De passie komt voort uit verschillende dingen als werken met modellen, maar
ook door de uitdaging aan te gaan onderwerpen aan te snijden als alcoholmisbruik
en prostitutie.
Ook het zoeken en vastleggen van emoties die men niet graag ziet, maar juiste
zo intrigerend kunnen zijn. Boosheid, fustraties, verdriet, een schreeuw.
Dat soort dingen.
Het
werken met modellen
Ik maak als het ware gebruik van het model. Iedereen heeft iets in zich
wat een ander niet heeft. En dat is wat ik wil bovenhalen en op de gevoelige
plaat wil vastleggen. Ik heb van te voren niet in gedachte welke poses
ik wil vastleggen, en 'dwing' een model niet in een pose, maar maak gebruik
van haar eigen bewegingspatronen.
Samen gaan we op zoek naar de weg die wij samen kunnen bewandelen.
Een model heeft dan ook een behoorlijke inspraak in het hele fotoproces.
Van wat we gaan uitbeelden (dat moet haar aanspreken) de poses tot welke
foto's uiteindelijk bewaard blijven. Want mijn insteek is, dat een foto
voor mij goed voelt als het voor het model goed voelt.
Dat laatste merk ik, maakt dat een model vertrouwen krijgt, zich veilig
voelt, en daarmee grenzen durft te overschrijden die maken dat er erg
interessante foto's gemaakt kunnen worden. Een model kijkt namelijk totaal
anders naar de foto's dan ik als fotograaf. En met name vrouwen hebben
toch een hoop gevoeligheden over lijf en leden. Ik wil hen maken en niet
breken, en dat weten de modellen door mijn werkwijze.
Om zo tot uiterste resultaten te laten komen, zijn er soms meerdere shoots
nodig, en dat is prachtig om te zien hoe een model uiteindelijk tot het
uiterste gaat.
Gevoelige
onderwerpen
Gevoelige onderwerpen kun je niet zomaar vastleggen is
mijn persoonlijke mening. Ik ga daarvoor dan ook in gesprek met 'ervaringsdeskundigen'
om zo het verhaal erachter te leren kennen en op die manier te kunnen
inleven en vast te kunnen leggen. Ook van modellen vraag ik veel; ook
zij moeten zich kunnen inleven in het onderwerp. Dat is een eerste voorwaarde
eigenlijk.
De foto's zelf. Ik ervaar mijn eigen foto's als kunstzinnig. Er is voor mij geen
verschil of ik nu een doek beschilder met kwast of dat ik met mijn fototoestel
aan de slag ga; beide zijn een creatief proces, en het gaat mij om 'kunst'
te maken. Ik werk met zwart-wit en vind het prachtig om te spelen met
extreme contrasten.
Om dit te bereiken schmink ik de laatste tijd ook vaak de modellen wit
in het gezicht, om dit lichtspel juist te versterken om vervolgens vol
verbazing zelf te kijken naar wat dat met een model doet.
(voor resultaten hiervan, kijk in de Gallery onder bewerkte
fotografie/ White Faces)
Vrouw
als kunstwerk.
Ik ben steeds meer bezig de vrouw als kunstwerk op de foto te zetten. En
dat kan heel divers zijn. Door aankleding, of juist helemaal naakt, door
te schminken of te painten.
Mijn shoots bereid ik eigenlijk nooit voor.
'Go with the flow' is mijn motto. Zo voorkom ik dat ik het model beperk,
en ga ik juist aan het werk met wat er in de lucht hangt, wat het model
en ik samen kunnen bereiken.